Wie

Hoewel opgeleid voor een loopbaan in het voortgezet onderwijs ben ik van het oorspronkelijke pad afgeweken. In de jaren zeventig van de vorige eeuw waren nieuwe maatschappelijke bewegingen in opkomst. De bescherming van natuur en milieu en het zoeken naar duurzame vormen van energieopwekking waren hot items. Als jong afgestudeerde met weinig kansen op de toenmalige arbeidsmarkt in het onderwijs viel ik daar middenin. Ik kreeg er de ruimte sluimerende talenten te ontplooien, leerde fotograferen, interviews maken, schrijven èn actievoeren.

De liefde bracht me naar Zeeland. Als de dag van gisteren herinner ik me hoog op de Zeelandbrug rijdend (je moest er nog tol betalen) het eerste uitzicht over de Oosterschelde, verwonderde me over de adembenemende schoonheid van de vergezichten over het Zeeuwse water. Zo werd Zeeland mijn tweede liefde.

Het waait altijd in Zeeland en de link met de ontwikkeling van windenergie was snel gelegd. Zo raakte ik betrokken bij de ontwikkeling van de eerste windenergieparken in Zeeland. Maakte de ontwikkeling mee van turbines met een vermogen van 75 kW naar 5 MW per stuk en publiceerde al fotograferend en schrijvend over dit thema.

In Zeeland met haar prachtige kustlijn, het zoute water en verrukkelijke zilte producten uit zee - vis, schaal- en schelpdieren - verloor ik mijn hart aan de beroepsvisserij en schelpdierkweek. Deze producenten van primair voedsel uit zee vormden het thema waarover ik wilde gaan schrijven. Voor mij was de enige manier waarop dat mogelijk was door met vissers en kwekers mee te gaan, ze aan het werk te zien op het Zeeuwse water. Er zijn publicaties over de geschiedenis van en vernieuwingen in aquacultuur en visserij uit voortgevloeid.